Utrzymanie twierdzy Kołobrzeg było bardzo ważne dla pruskiej koncepcji wojennej. W mieście miała wysiąść na ląd angielska ekspedycja i uderzyć na tyły Wielkiej Armii. Przeprowadzenie tego planu miało odmienić losy całej wojny. Po przegranej Prus w wojnie z Francją pod Jeną i Auerstedt (14 października 1806) wojska pruskie zostały prawie całkowicie rozbite, a dwór królewski Fryderyka Wilhelma III zbiegł do Królewca. Pozostałe resztki pruskich oddziałów skryły się w kilku ostatnich ocalałych twierdzach. 1 listopada 1806 Nowa Marchia w związku z objęciem jej statusem okupacyjnym została podzielona na departamenty. 9 listopada 1806 do twierdzy Kołobrzeg (departament szczeciński) dotarł nieduży oddział francuskiej kawalerii z misją administracyjnego zajęcia miasta. Pruski dowódca pułkownik Lucadou, kategorycznie odrzucił możliwość poddania miasta i rozkazał zorganizować obronę twierdzy.