Miasto miało bardzo dogodne położenie obronne. Kołobrzeg od zachodu otaczała rzeka Parsęta, od północy Morze Bałtyckie, a od południa mokradła, które w razie potrzeby można było zalać. W miejscach skąd można było przeprowadzić atak na twierdzę rozmieszczone zostały budowle obronne.

- Fort Ujście (Mūnde) (1770-74), typu bastionowego, murowany z cegły 3-piętrowa okrągła wieża, obsypana warstwą ziemi. W najniższej części pośrodku stała studnia, na pozostałych piętrach było równomiernie rozmieszczonych po siedem otworów strzelniczych. Fort był najdalej wysuniętym na północ umocnieniem, położony na wydmach, na prawym brzegu rzeki Parsęty miał bronić dostępu do portu od strony zachodu i morza. Tam w późniejszych latach (1945-46) zbudowano latarnię morską.

- Reduta Morast (1770-74) na Wyspie Solnej, położona pomiędzy rzeką Parsętą i Kanałem Drzewnym, umocniona z pięciu stron, cegłą z wałem ziemnym i fosą. W murze rozmieszczone były otwory strzelnicze dla żołnierzy z bronią ręczną oraz dla dział. Mała furtka z drewnianą bramą wzmocnione były żelaznymi belkami. Reduta Morast razem z Fortem "Ujście tworzyły połączoną ze sobą linię obrony.

- Fort Wilczy (Wolfsberg) (obecnie amfiteatr) zaprojektowany został przez mjr inż. Müllera.. Budowę fortu rozpoczęto dopiero po rozpoczęciu oblężenia w lutym 1807. Fort był położony na wschód od miasta, w miejscu, które tej pory było najgorzej umocnione i skąd najprędzej spodziewano się głównego natarcia. Fort zbudowany został w formie czteroramiennej gwiazdy, w której ramionach umieszczone zostały trzy blokhauzy. W czwartym ramieniu miał być jeszcze jeden blokhauz niestety nie zdążono go już zbudować gdyż Francuzi podchodzili już pod miasto.